^^' TVXQ & Micky & Max Fictions ^o^"

วันนี้นั่งดูรูปเพื่อนเก่าในเฟซบุ๊ค

 

แต่ละคนเปลี่ยนไปเยอะเลย ดูโต และเป็นผู้ใหญ่ขึั้น

 

เทียบกับตอนม.หนึ่งที่รู้จักกันตอนแรก เปลี่ยนไปเยอะเลย

 

พอกลับมาดูตัวเองแล้ว ยังเหมือนตอนม.หนึ่งอยู่เลย

 

เราโตช้า หรือเพื่อนโตเร็ว?

 

คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขอยู่โรงเรียนแล้วก็มีความสุขจริงๆ

 

แต่ก็ไม่ได้อยากกลับไปจุดนั้นอีกแล้ว

 

อยากเดินหน้าไปเรื่อยๆ อยากโตกว่านี้ อยากเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ อยากมีเหตุมีผล มีความหนักแน่น ฯลฯ

 

 

อยากเยอะเหลือเกิน

 

เราเคยชอบคำว่า "ความเป็นเด็กอยู่ในตัวทุกคน" เราเคยคิดว่า เราเล่นอะไรแบบเด็กๆก็ไม่ผิด เพราะประโยคนี้ประโยคเดียวที่คอยสนับสนุน

 

แต่เราเพิ่งรู้ว่า เราโง่ ที่คิดอะไรด้านเดียว มันแคบไป และโลกก็กว้างใหญ่กว่าที่คิด

 

พอโตขึ้น ความรับผิดชอบก็ต้องมากขึ้น เราจะทำตัวเหมือนตอนเด็กตลอดไปไม่ได้แล้ว คอยพึ่งคนอื่นไ่ม่ได้แล้ว

 

 

เพราะต่อไป มันคือชีวิตของเราล้วนๆ

 

ไม่มีพ่อ แม่ เพื่อนๆ คอยช่วยเหลือตลอดเวลาเหมือนเมืื่อก่อน

 

ถึงตอนนี้เราลังเลที่จะเติบโตไปข้างหน้า แต่เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ไ่ม่คอยให้เราตัดสินใจแล้ว

 

ตอนนี้โตแต่ตัว แต่อีกไม่นาน ความคิด ประสบการณ์ มันคงจะโตตามทันอายุได้ใช่ไหม

 

 

เฮ้ออ โต โต โต ....โตซะที (สิ)